Komisarz na weekend

Jednym z moich ulubionych autorów jest Henning Mankell. Jego kryminały o komisarzu Wallanderze przeczytałam wszystkie lub prawie wszystkie. Moja starsza córka, wiedząc o tym sprawiła mi super prezent pod choinkę. Dostałam od niej serial na DVD, nakręcony na podstawie właśnie tych książek. 

W książkach najbardziej podoba mi się postać komisarza. Świetny detektyw - z kilkudniowym zarostem, w pomiętej marynarce, kryzysem wieku średniego i problemami zdrowotnymi - to właśnie komisarz Wallander. Nie wygląda jak superman, w najmodniejszym garniaku, z żelem na włosach, na którego lecą wszystkie babki. Nie, żebym coś miała przeciw przystojniakom, ale troszkę się mi przejedli. W serialu Wallandera gra Kenneth Branagh (wg.mnie świetny aktor), więc mimo, że niby nie przystojniak - to jednak przystojniak... ;)

A więc drogie panie i drodzy panowie, sami rozumiecie - Wallander i Branagh w jednym - temu nie można się oprzeć. Włączam DVD, siadam przy kaloryferze, żeby ogrzać stare gnaty, stawiam obok szklankę z jabłkowym, damskim piwem i znikam. 

Nie ma

Rano grzecznie wstałam, żeby się dobudzić wypiłam pierwszą kawę. Potem chciałam zrobić sobie drugą, bo obowiązki blogowe wzywały, a ja bez kawy nie dałabym im rady. 

No to do kuchni polazłam, szafkę otworzyłam, słoik z kawą wyjęłam ... 

a ten świnia jakby ożył nagle, z ręki mi wyskoczył, trzy salta w powietrzu zrobił, odbijając się od podłogi jeszcze dwa dołożył, tylko czekałam na odgłos rozbijanego szkła...

a ten świnia, jakby zakpić sobie ze mnie chciał, nawet się nie rozbił tylko kawę po kuchni rozsypał...  W akcie zemsty wywaliłam go do śmietnika. 

Niestety nie pozostało mi nic innego, jak tylko cały ten bałagan posprzątać. Odkurzacz nawet nie mrugnął i wszystkie brązowe ziarenka wciągnął. Duża kawę zamiast mnie "wypił", kofeiną się odurzył. Teraz czekam kiedy sam po domu chodzić zacznie ... 

A ja dopóki kawy nowej nie kupię - na bloga nie wchodzę, bo bez kawy nie da rady ... ;)

Wyznanie nałogowca..

Chyba dojrzałam już do tego, żeby przyznać się publicznie do mojego największego nałogu.

A więc - jestem nałogowcem książkowym.

Kocham książki.

Czytam je, pochłaniam, pożeram, smakuję .... i wącham  (uwielbiam zapach nowej książki).

Wypożyczam i kupuję na tony.

Nowości z księgarni, starszą z antykwariatu, jeśli mnie zainteresuje też nie pogardzę. 

Czytam kiedy tylko mogę i gdzie tylko mogę - rano, wieczór i w południe, w poczekalnie u lekarza, w pociągu, autobusie, na ławce w parku ...

Zawsze noszę jakiś egzemplarz w torebce. 

Może być horror, romans, thriller, sensacja, historyczna .... 

Ulubienie pisarze ? Coben, Kava, Picoult, Gerritsen, Masterton .... i jeszcze paru innych. 

Oczywiście nie czytam wszystkiego co wpadnie mi w łapy. Książka, która po kilkudziesięciu stronach nie zdołała mnie sobą zainteresować, za karę wraca nie przeczytana do biblioteki ;).

Wpadłam w ten nałóg jako dziecko i mam nadzieję, że wytrwam w nim , aż do późnej starości. 

Tak więc widać, że wyznanie win nastąpiło, ale postanowienia poprawy brak ... i niech tak zostanie ;).